Op 31 januari vertrek ik naar Amsterdam, op 1 februari vlieg ik naar Paramaribo, Suriname! Ik ga er stage doen als opvoedster op het internaat van de Kennedystichting. De meeste regelingen zijn achter de rug: vliegticket, verblijfsvergunning, inentingen, verblijfplaats, vervoer van luchthaven naar centrum, enz. Alleen met mijn contactpersoon van de Kennedystichting loopt de communicatie allesbehalve vlot. Jammer, ze zijn daar niet zo vertrouwd met het internet naar het schijnt. Ook zou de mentaliteit er anders zijn: veel gemoedelijker en minder stress. En in december, voor de feesten en tijdens de vakantie, ligt Paramaribo plat. Het frequente antwoord schijnt dan te zijn ‘kan het wachten tot januari?’.
Wat drijft mij nu eigenlijk naar Suriname? Via Annelies, mijn dove zus, kwam ik bij Suriname terecht. Zij heeft een antropologisch onderzoek van 3 maanden gedaan in 2004, op de Kennedystichting. Ik kreeg de indruk dat ik via haar betrouwbare informatie kon krijgen over het land, maar vooral over de dovenschool. In Suriname worden er verschillende talen gesproken, de officiële landstaal is het Nederlands. Het land is een voormalige kolonie van Nederland. Ik zou er moeten communiceren in twee talen: de gesproken/geschreven landstaal en de plaatselijke gebarentaal. Doordat de landstaal mij al bekend is, maakt het de stap minder groot. Bovendien zouden buitenlandse stagiaires goed opgevangen worden. Het is dan ook de eerste keer dat ik voor zo lange tijd in het buitenland vertoef.
Ik heb interesse in de Dovencultuur in Suriname, in hoeverre deze verschilt met de Dovencultuur in Vlaanderen. Ik wil graag uitwisselingsgesprekken houden met de kinderen, waaruit ik leer van hun ervaringen in Suriname en waaruit zij leren over het leven van dove en slechthorende mensen in Vlaanderen. Ook ben ik benieuwd naar de opvoedingsstijlen van de opvoeders in Suriname, meer bepaald op de dovenschool daar. Welke pedagogische vaardigheden hanteren zij en welke invloeden hebben deze op de kinderen? Hoe is de relatie van de opvoeders met de kinderen?
Ik wil graag mijn stage ervaren vanuit het oogpunt van de (Doven)cultuur, maar ook vanuit een (ortho)pedagogische benadering.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten